Gorzki świt Króla Elfów

Pięć lat temu Król Elfów Klaus, zmęczony intrygami na dworze, ukrył swoją tożsamość i zakochał się w zwykłej elfce imieniem Flora. Gdy wróg uwolnił zakazaną klątwę ognia, Klaus utknął w płomieniach i znalazł się na skraju śmierci. Flora wycięła połowę swojego serca życia, by go ocalić.

Zapłaciła za to przewlekłym kaszlem, znacznie skróconym życiem i całkowitym uzależnieniem od leku zwanego Szpik Drzewa Życia. Stella przypisała sobie zasługi za ten ratunek, wrobiła Florę i zmusiła ją do zniknięcia. Flora skłamała, że odchodzi do kogoś wpływowego i bogatego.

Klaus znienawidził ją na całe pięć lat, nie mając pojęcia, że była z nim w ciąży. Pięć lat później Flora z trudem wiąże koniec z końcem, pracując na ulicznym stoisku wraz z pięcioletnim synem Rowanem. Ratuje nieprzytomną starą elfkę – matkę Klausa, Królową Wdowę.

Gdy zjawia się Klaus, traktuje ją chłodno, ale potajemnie pomaga na każdym kroku. Prawda powoli wychodzi na jaw: pożar wywołała Stella w zmowie z wiarołomnymi ministrami, a fałszywe zasługi i spreparowane dowody były wyłącznie jej intrygą. Dopiero kiedy Klaus widzi Florę zginającą się wpół od kaszlu, dociera do niego cała prawda.

Kobieta, której nienawidził przez te lata, to ta sama zwykła elfka, która rzuciła się w ogień, by go ocalić, samotnie urodziła jego dziecko i przetrwała pięć lat okrutnej udręki.